Կը շարունակենք ներակայացնել Հայաստանի մէջ գործող կուսակցութիւնները, դաշինքները եւ խմբակցութիւնները: Մնալով խորհրդարանական ընդդիմութեան ծիրին մէջ՝ կը ներկայացնենք «Պատիւ ունեմ» դաշինքն ու «Հանրապետական» կուսակցութիւնը:
Թէեւ Պուրճ Համուտը սկսած է կորսնցնել իր երբեմնի հայկական փայլքը, սակայն տակաւին կան այնպիսի գողտրիկ անկիւններ, որոնք ոչ միայն կը յուշեն անցեալի փառքը, այլեւ այցելուները, հայ թէ օտար, կը ներշնչեն իրենց խանդավառ մթնոլորտով եւ յատուկ երանգով։
Նժդեհեան Ցեղակրօն (ՆՑԿ) նոր հայ հեթանոսական ազգայնական կուսակցութիւն մըն է Հայաստանի մէջ: Կուսակցութեան ղեկավարն է Գեւորգ Յովսէփեան: Այս կուսակցութիւնը շատ համակիրներ չունի: Ամէն պարագայի, ան միակ կուսակցութիւնը չէ, որ մասամբ կը քարոզէ Գարեգին Նժդեի գաղափարները:
Արտախորհրդարանական ուժերու մեծ մասը կը յայտարարէ, որ իշխանամէտ չէ եւ կը ներկայանայ իբրեւ «կառուցողական» ընդդիմութիւն: Անոնք վարչապետին հետ իրենց յաճախակի խորհրդակցական հանդիպումները կը բացատրեն իբրեւ միջոց մը իրենց մտահոգութիւններն ու դժգոհութիւնները ուղղակի փոխանցելու անոր:
Հայաստան ծայրահեղութիւններու երկիր մըն է զանազան մակարդականերու վրայ, կարծես թատերախաղ մը՝ ծայրահեղ հակասութեանց եւ հակաճառութեան:
Մոնթրէալաբնակ երաժշտագէտ, երաժշտահան փրոֆ. Պետրոս Շուժունեան մօտաւորապէս 50 տարի գործած ու ստեղծագործած է երաժշտութեան ոլորտին մէջ:
"Կուսակցութիւններու ցանկ մը կազմելու նպատակով պէտք է ձեւ մը որդեգրել: Նախընտրութիւնս կ’երթայ ձախ, կեդրոն (լիպերալներ), աջ կեդրոնամէտ եւ աջ (ազգայնականներ) բնորոշումներուն:"
«Դպրոցը շուկայ չէ, խանութ չէ, թիւ չէ, իսկ աշակերտն ալ յաճախորդ չէ...Դպրոցը ոգի է եւ մթնոլորտ է, ուր մշակոյթին ծառայող սերունդներ կը պատրաստուին»։
«Բացառիկ տաղանդ» հռչակուած ջութակահար եւ խմբավար Էմանուէլ Ճգնաւորեան շատ արագ դարձած է իր սերունդի ամէնաշատ փնտռուած երաժիշտներէն մէկը:
One of the revered heroes of the French Resistance during World War II, Missak Manouchian will be reinterred in the hallowed halls of the Paris Panthéon by the decree of French President Emmanuel Macron, on February 21, 2024.
"Առաջին անգամ ըլլալով գաղթական ֆրանսացի մը, հայ մը կը պանթէոնականացուի: Բոլոր ֆրանսացիները, բոլոր հայերը, աշխարհի բոլոր ազատատենչերը պէտք է հպարտ զգան Միսաքով եւ Մելինէով:"
Սուրիահայ մշակութային կեանքին մէջ ոսկեայ տառերով արձանագրուած է երաժշտագէտ-խմբավար Պօղոս Ապաճեանի անունը, որուն քառասնամեայ անկրկնելի ներդրումին ու վաստակին մասին կը պատմէ այս յօդուածը:
«....բնութեան սէրը երբեմն իմ մէջս այնպէս կը տիրապետէ, որ այլեւս չեմ համարձակիր անոր մանրամասնութիւններէն մէկն իսկ զոհել: Թերեւս ազդեցութիւնն է մեր ցեղի հին մանրանկարիչներուն, որ զիս կը մղէ այս ծայրայեղօրէն մանրակրկիտ յօրինումին» - Տարիա Կամսարական
Հայկ Աբէլեան Հայաստանի մէջ դաշնամուր վերանորոգող լաւագոյն մասնագէտներու շարքին կը դասուի:
Միաձուլման ազգային գործնթացը տակաւին հեռու է իրականացուելէ Հայաստանի մէջ: Անհրաժեշտ է, որ հայրենադարձները աշխուժօրէն ներգրաւուին, խառնուին եւ համարկման առիթներ ստեղծեն տեղացիներուն հետ:
"Ուրախ ապրելու կամ գոյատեւելու համար պէտք է մեր դիմաց դրուածը ընդունինք եւ կեանքը այդպէս շարունակենք:"
Ես ծոռն եմ Քարէն Եփփէի կողմէ փրկուած ու իր որբանոցին մէջ խնամուած որբուկներէն՝ Արշալոյսին։
Լրագրող Շողեր Գառնէշեան-Մխճեան իր «մայր կայ, մա՛յր ալ կայ...» շարքով կ՛անդրադառնայ երկու «տարբեր» մայրերու, որոնք իրենց իւրայատուկ եւ ուսանելի օրինակով շատ բան ունին տալիք մեր ընկերութեան:
Իսկապէս ուրախալի է լիբանանահայ կեանքին մէջ տեսնել այս թատերական եռանդն ու եռուզեռը, որ լաւատեսութեամբ կը համակէ մեր հոգիները՝ մասնաւորաբար տնտեսական ու քաղաքական այս ճնշիչ մթնոլորտին մէջ:
Երկար ընդմիջումէ ետք, վերջերս ուշագրաւ է տեսնել լիբանանահայ բեմին վերակենդանացումը՝ տարբեր ճաշակներ գոհացնող շարք մը ներկայացումներով:
«Անոնց, որոնք կամքը ունին փոխուելու, ընկերային-հասարակական պատնէշներէն անդին մտածելու, իրենց երազանքներու ճամբով երթալու եւ ապրելու հաւասարութեան, արդարութեան եւ ազատութեան մէջ»։
Իբրեւ թէ լիբանանեան թղթոսկիի արագընթաց արժեզրկման հետեւանքները սահմանափակելու եւ մասնաւորաբար շուկայի գիները հակակշռի տակ պահելու համար, կառավարութիւնը որոշում տուաւ տոլարացնելու ապրանքներու մեծ մասին վաճառքը: Տնտեսական ի՞նչ անդրադարձ կրնայ ունենալ եթէ հասնինք 100%-ով տոլարացումի:
Հարց կը ծագի հայուն համար, թէ ո՞ր մէկը նախընտրել: Իր արտաքին ախորժակներով ծանօթ բայց բաց թուղթերով խաղցող Էրտողա՞նը կամ ազատականութիւն ճառող բայց տակաւին գոց թուղթերով խաղցող Քըլըչտարօղլո՞ւն:
Լիբանանահայ գաղութը ամբողջութիւն մըն է, որուն հիմնաքարը կը հանդիսանայ հայկական դպրոցը է եւ անկէ կախեալ է գաղութին ապագան։