Կը կարծեմ որ հայերը երբեք պէտք չէ դիտեն կամ զիրար տեսնեն որպէս տարակարծիք, այլ որպէս տարբեր եւ եզակի` յատուկ, եւ այս կենդանութեան

Այն փողոցները, ուր կը փոխանակուէին հայերէն բարեւներ ու տիրական էր հայերէն խօսակցութիւնը, այսօր «ճոխացած» են «բաբելոնեան» լեզուներով:

Ալեքս Մարտիրոսեան (Երեւան). Իմ կեանքիս փորձն ու պատմութիւնը փաստած են, որ հայուն համար՝ հայրենիքէն դուրս «չիք փրկութիւն»:

Թամար Աբովեան. «Իբրեւ Հայ առաքելական եկեղեցւոյ հետեւորդ, հարց կու տամ․ այսքան նուաստացում եւ արժանապատւութեան ոտնակոխում շատ չէ՞ մարդոց համար:»