ԿԻԶԱԿԷՏԻՆ
«Տարբերակ»ի «Խօսինք ու լսենք» հաղորդաշարին այսօրուան հիւրը դոկտ. Հրայր Ճէպէճեանն է՝ Արաբական ծոցի Աստուածաշունչի ընկերութեան ընդհանուր քարտուղարը, աստուածաբան, հեղինակ եւ հրապարակագիր։
ԱւելինNavier–Stokes-ի խնդիրը 2000-ին Clay Mathematics Institute-ի կողմէ ընտրուած եօթը «Millennium Prize Problems»-էն մէկն է։ Իւրաքանչիւր խնդրի ընդունուած լուծման համար հաստատութիւնը սահմանած է մէկ միլիոն տոլարի մրցանակ։
Աւելին«Խօսինք ու լսենք»
Podacst
Մեհեան
գրական
Խոհդ չէ՛,
այլ խոհո՛յթդ է
կեանքիդ առանցքը։
Անձդ չէ՛,
այլ անձո՛յթդ է
կեանքիդ առանցքը։
Առանձին ըլլալ չի նշանակեր ինքնամեկուսացում․ երբ մարդ կեանքի ժխորին մէջ «կորսուած» եւ բազմազբաղ է, հաւանաբար առիթ չունենայ կեանքը լիապէս ըմբոշխնելու եւ արժեւորելու։ Մինակութիւնը միշտ մարդու մը կեանքին մաս կազմած է, սակայն պէտք է օգտագործել զայն՝ աճելու եւ զարգանալու:
Ահեկան
ընկերագիտական
Կարդալ չգիտցող պատանին փորձանք է այնքանով, որ ան տարրական առումով անգրագէտ է։ Եթէ այդպէս կարելի էր եոլա երթալ 100 տարի առաջ, ապա հիմա անկարելի է. այս արհեստագիտական դարուն, երբ ԱԻ-ն մարդէն կը խլէ անոր մարդկային դիմագծին վերջին մնացորդները:
Սանճեան վերահաստատեց առաջին հարցազրոյցին մէջ արտայայտած իր համոզումը, թէ Հայաստանեայց Առաքելական Եկեղեցին արմատական բարեփոխումներու կարիք ունի։
Նայիրի
լրագրական
Եթէ ամերիկացի էք, թերեւս արդէն յոգնած էք պատերազմներ կորսնցնելէ։ Ես՝ հաստատ։ Եւ թերեւս դուք հարց տաք. «Ինչո՞ւ այս մէկը շարունակ կը կրկնուի»։ Պատճառը ամերիկեան զինեալ ուժերուն քաջութեան պակասը չէ։
Արուեստական իմացականութեան (ԱԻ) մասին քննարկումները սովորաբար կը սկսին նոյն հարցումով. ի՞նչ կրնայ ընել ան։ Կրնայ արագ գրել։ Կրնայ երկար փաստաթուղթ մը քանի մը երկվայրկեանի մէջ ամփոփել։ Կրնայ հարցազրոյց մը վերծանել, թարգմանել, վերնագիր առաջարկել, տուեալներ վերլուծել, նոյնիսկ՝ պատրաստ գրութեան մը ոճը փոխել։
Ազդարար
հրապարակագրական
ԱԻ-ին այլեւս պարզապէս արհեստագիտական զարգացում մը չէ։ Ան աստիճանաբար կը դառնայ այն հիմնական թատերաբեմը, ուր պիտի որոշուին համաշխարհային ուժերու հաւասարակշռութիւնը, տնտեսական գերակայութիւնը, ռազմական ազդեցութիւնը եւ նոյնիսկ գաղափարական ուղղութիւնները։
Դանդաղ, կշռադատուած եւ անհրաժեշտաբար շրջահայեաց դիւանագիտութիւնը, որ վստահութիւն եւ փոխըմբռնում կը կերտէ, իր տեղը տուած է ցուցադրական եւ ամբարտաւան ոճի մը, որ աւելի յարմար է ԹիքԹոքի ազդեցութեան տակ կարճացած ուշադրութեան:
















