ԿԻԶԱԿԷՏԻՆ
Սակայն ինչո՞ւ այս մշակոյթը կը գոյատեւէ։ Ինչո՞ւ նոյն վարքագիծերը կը կրկնուին, իսկ նոյն մարդիկը տարիներ շարունակ կը պահպանեն իրենց դիրքն ու հեղինակութիւնը՝ անկախ իրենց գործունէութեան իրական արդիւնքներէն։
ԱւելինՄերօրեայ աշխարհին մէջ, ուր տեղեկութիւնները կը տարածուին արագօրէն, իսկ երիտասարդները կը փնտռեն հաղորդակցութեան նոր միջոցներ, ծնունդ առած է «Վերնատուն» անունով երիտասարդական նախաձեռնութիւնը, որուն նպատակն է Հայ Եկեղեցւոյ հոգեւոր գանձերը մատչելի եւ հետաքրքրական ձեւով ներկայացնել հանրութեան։
ԱւելինՆորագոյններ
«Խօսինք ու լսենք»
Podacst
Մեհեան
գրական
Նպատակը օտար բառերը ամէն գնով հայերէնի վերածելը չէ, ոչ ալ անպայման նոր բառեր ստեղծելը։ Կարեւորը հասկացութիւնները ճշգրտօրէն արտայայտելն է՝ բնական, հասկնալի եւ գործածելի արեւմտահայերէնով։
Ու թէեւ բոլորս ալ լռելեայն կ'ապրէինք օրուան պարտութեան տագնապն ու անկէ ծնունդ առած տառապանքը, սակայն այս մէկը ուղղակի նորութիւն էր, անհասկնալի, նոյնքան ալ տարրօրինակ, որ մեզ բոլորս այսպէս նետած էր նոր մտմտուքի մը մէջ:
Ահեկան
ընկերագիտական
Ի՞նչ կը կարծէք, Կիւլիվեր ի՞նչ պիտի զգար Հայաստանի մէջ։ Թերեւս զարմանար՝ տեսնելով, որ իր այցելած բոլոր աշխարհները մէկտեղուած են հոն։ Ապշահար պիտի մնար՝ տեսնելով, թէ այս հին ու փառաւոր քաղաքակրթութեան բնակիչները ինչպիսի՛ յիմարութեամբ կը կազմակերպեն իրենց ընկերային-քաղաքական կեանքը։
Ինչպէ՞ս կրնանք մենքզմեզ ազատագրել «բաժնէ, որ տիրես» սկզբունքով համակարգի փիլիսոփայութենէն եւ յառաջ երթալ առանց իյնալու «այս կամ այն» խտրականութեան մէջ։ Այս հարցերուն կրնանք վերանայիլ հատանողական ֆեմինիզմի ոսպնեակէն...
Նայիրի
լրագրական
Հարցազրոյցին շարժառիթը Աճեմօղլուի նոր գիրքն է՝ What Happened to Liberal Democracy: Remaking a Politics of Shared Prosperity («Ի՞նչ պատահեցաւ ազատական ժողովրդավարութեան. վերակերտել հասարակաց բարօրութեան քաղաքականութիւն մը»)։
Կորիզային պատերազմ մը եւ արուեստական իմացականութեան չարամիտ օգտագործումը մարդկութեան առջեւ կը դնեն գոյութենական վտանգներ։ Կորիզային պատերազմի պարագային սպառնալիքը չի սահմանափակուիր պայթումներու պատճառած անմիջական աւերով։
Ազդարար
հրապարակագրական
Սակայն ինչո՞ւ այս մշակոյթը կը գոյատեւէ։ Ինչո՞ւ նոյն վարքագիծերը կը կրկնուին, իսկ նոյն մարդիկը տարիներ շարունակ կը պահպանեն իրենց դիրքն ու հեղինակութիւնը՝ անկախ իրենց գործունէութեան իրական արդիւնքներէն։
Ի վերջոյ, ո՞վ կը մասնակցի այդ դիմակահանդէսին։ Ո՞վ կը ծափահարէ ղեկավարներուն։ Ո՞վ կը տարածէ յաջողութիւններու մասին հրապարակումները։ Ո՞վ կը շարունակէ վստահիլ նոյն անձերուն, նոյնիսկ երբ տարիներ շարունակ կը դժգոհի անոնց գործունէութենէն։

















