ԿԻԶԱԿԷՏԻՆ

Որո՞ւ համար կը թարգմանենք. Լեզուին եւ ընթերցողին միջեւ

Թարգմանուած գիրքը պէտք է նաեւ ընթերցող ունենայ, քննարկուի, գրախօսուի, մտնէ համալսարան, մամուլ, դասարան եւ արժանանայ հրապարակային քննարկման։ Այլապէս կրնանք ունենալ թարգմանուած գիրքերու ցանկ մը, բայց ոչ՝ թարգմանական մշակոյթ։

Աւելին

Բջիջայինը նոր ծխախոտն է․ ինչո՞ւ ճաշարաններ կը մերժեն եւ նոյնիսկ կ’արգիլեն զայն

Ճաշասեղանը ժամանակին այն քիչ վայրերէն մէկն էր, ուր մարդիկ իրարու կը նայէին, կը խօսէին, կը վիճէին, կը խնդային եւ երբեմն նոյնիսկ կը լռէին՝ առանց այդ լռութենէն փախչելու։ Այսօր գրեթէ միշտ ուրիշ «հիւր» մըն ալ կայ՝ բջիջային հեռաձայնը։

Աւելին

Մեհեան

գրական

Որո՞ւ համար կը թարգմանենք. Լեզուին եւ ընթերցողին միջեւ

Թարգմանուած գիրքը պէտք է նաեւ ընթերցող ունենայ, քննարկուի, գրախօսուի, մտնէ համալսարան, մամուլ, դասարան եւ արժանանայ հրապարակային քննարկման։ Այլապէս կրնանք ունենալ թարգմանուած գիրքերու ցանկ մը, բայց ոչ՝ թարգմանական մշակոյթ։

Այսպիսի յիմարութիւն չես կրնար յօրինել, բացի երբ կրնա՛ս

Ուստի հաւաքեցի հինգ պատմութիւն, որոնք վերջերս ուշադրութիւնս գրաւեցին։ Ոմանք ճիշդ են։ Ոմանք՝ կատարեալ անհեթեթութիւն։ Եւ թերեւս ամենէն մտահոգիչը այն է, որ նախքան ստուգելը՝ ես ալ ամբողջովին վստահ չէի, թէ ո՛րն էր ճիշդը եւ ո՛րը՝ սուտը։

Ահեկան

ընկերագիտական

Վաթսուն տարի ետք՝ նոյն հաւասարումը, նո՞յն անյայտները

Քիւրքճեանի գրութիւնը կոչ մըն էր Սփիւռքին՝ վերիմաստաւորելու իր ինքնութիւնը ոչ թէ նահանջելով դէպի մեկուսացում եւ անցելապաշտութիւն, այլ բացուելով «այլ»-ին, նոր պայմաններուն եւ համամարդկային արժէքներուն։

Մէկդի՛ ձգեցէք միւս բոլոր խնդիրները. կարդալ չգիտցող պատանիներ ունինք

Կարդալ չգիտցող պատանին փորձանք է այնքանով, որ ան տարրական առումով անգրագէտ է։ Եթէ այդպէս կարելի էր եոլա երթալ 100 տարի առաջ, ապա հիմա անկարելի է. այս արհեստագիտական դարուն, երբ ԱԻ-ն մարդէն կը խլէ անոր մարդկային դիմագծին վերջին մնացորդները:

Նայիրի

լրագրական

Աշխարհը Փեքինի աչքերով. ի՞նչ աշխարհակարգ կ’ուզէ Շի Ճինփինկ

Չինաստանի մասին շատ բան կը լսենք, բայց շատ քիչ անգամ կը փորձենք աշխարհին նայիլ Չինաստանի աչքերով։ Թայուան, առեւտրական պատերազմ, Ռուսիա, Հարաւային Չինական ծով, «Մէկ գօտի, մէկ ճանապարհ», Միացեալ Նահանգներու հետ մրցակցութիւն:

«Զարմանազան». երբ հայերէնը պարտադրանք չէ, այլ՝ վայելք

Աստիճանաբար սկսայ նկատել, որ այդ մշակոյթին հիմքը փոխադարձ յարգանքն է, ազնուութիւնը, զիրար հասկնալու ճիգը եւ, ամենէն կարեւորը, մարդը կանխակալ պատկերացումներու կամ նեղմիտ մեկնաբանութիւններու մէջ չսահմանափակելու մօտեցումը։

Ազդարար

հրապարակագրական

Խնամենք մեր լեզուն իբրեւ ամէնօրեայ պատասխանատուութիւն

Դիմատետրի (Facebook) վրայ հանդիպեցայ այս գրառումին։ Զայն կարդալու ընթացքին ինքզինքս գտայ խառն զգացումներու միջեւ՝ անվճռական, թէ ինչպէ՛ս պէտք է հակազդել կամ ի՛նչ իմաստ տալ անոր ետին թաքնուած պատգամին։ Մեզմէ ակնկալուածը ուշադիր ըլլալն է...

Մեծապետական մրցակցութեան նոր թատերաբեմը՝ ԱԻ-ն

ԱԻ-ին այլեւս պարզապէս արհեստագիտական  զարգացում մը չէ։ Ան աստիճանաբար կը դառնայ այն հիմնական թատերաբեմը, ուր պիտի որոշուին համաշխարհային ուժերու հաւասարակշռութիւնը, տնտեսական գերակայութիւնը, ռազմական ազդեցութիւնը եւ նոյնիսկ գաղափարական ուղղութիւնները։

Տարբերակ21-ը կը հրատարակուի Գալուստ Կիւլպէնկեան Հիմնարկութեան
Հայկական Համայնքներու Բաժանմունքի նիւթական աջակցութեամբ:

Այս կայքէջին մէջ արտայայտուած տեսակէտները անպայման չեն
համապատասխաներ Գալուստ Կիւլպէնկեան Հիմնարկութեան տեսակէտներուն։
Հիմնարկութեան աջակցութիւնը որեւէ կարծիքի հաստատում չ՚ենթադրեր: