Օրէնքի առջեւ գողը մեղապարտ է։ Սակայն որքան պատմութիւնը կը զարգանայ, այնքան կը բացայայտուի, որ տան «պարկեշտ» բնակիչներն ու անոնց շրջապատը բարոյական առումով այնքան ալ տարբեր չեն իրմէ։ Ընդհակառակը՝ անոնք կը խաբեն իրենց ամուսիններն ու կիները, կը ստեն, կը դաւաճանեն...

Դրուժահալած հոգիս քայքայուած
Կը շրջի յաւէտ ծայրը անհունին.
Կ'որոնէ անդուլ, դիւամոլորած
Ստուերով պատուած ճամբան ակօսին:
Տանջուած է հոգիս մտքով վախազեղ,
Քանզի ամեն բան կը շոգիանայ.
Գտանե՞մ պիտի փնտռածըս լուսեղ,
Գուցէ ակօսն ալ դատարկուն մնայ: