ԿԻԶԱԿԷՏԻՆ
Ամէն արարած իր խորանն ունի․․․
Իսկ խորանը այդ
ո՛չ մայր տաճար է,
ո՛չ հուրի մեհեան,
ո՛չ սինիկոկ է,
եւ ոչ ալ մզկիթ,
կամ աղօթարան․․․
Հոն չկայ սկիհ, բագին, խնկաման...
Վերջերս OpenAI ընկերութիւնը, որ ChatGPT-ն ստեղծած է, ինքն ալ հրապարակաւ ընդունեց, որ իր փորձարկումներէն մէկուն ընթացքին արուեստական իմացականութեան երկու մոտելներ յաջողած են ինքնորոյն կերպով ներթափանցել Hugging Face-ի համակարգերուն մէջ՝ աշխարհի մեծագոյն բաց հարթակներէն մէկը...
Աւելին«Խօսինք ու լսենք»
Podacst
Մեհեան
գրական
Ամէն արարած իր խորանն ունի․․․
Իսկ խորանը այդ
ո՛չ մայր տաճար է,
ո՛չ հուրի մեհեան,
ո՛չ սինիկոկ է,
եւ ոչ ալ մզկիթ,
կամ աղօթարան․․․
Հոն չկայ սկիհ, բագին, խնկաման...
Կամա՜ց-կամա՜ց կը հեռանամ կենսաչուէն՝
Լըքանելով ամեն ինչ որ աշխարհին
Է պատկանած, ու կ՚որոնեմ կուրօրէն
Այդ սուրբ ճամբան, որ կը տանի դէպ՚ երկին:
Հազար տարի անդունդին մէջ ես շրջած
Էի որպէս դիակային մի էակ`
Սպասելով թէ ե՞րբ պիտի իմ մեռած
Ահեկան
ընկերագիտական
Մարդկային պատմութիւնը ցոյց կու տայ, թէ արհեստագիտական իւրաքանչիւր մեծ յեղափոխութիւն փոխած է նաեւ կրթութիւնը։ Գիրին գիւտը, տպագրութիւնը, ճարտարարուեստական յեղափոխութիւնը, համակարգիչը եւ համացանցը՝ ամէն մէկը նոր ձեւով վերաձեւակերպած է գիտելիքը, դպրոցը եւ ուսուցիչին դերը։
Վաղ յուշերէս մին կապուած է մանկապարտէզի մէջ մեր երգած երգերէն մէկուն։ Այո, երգ. այն ալ՝ զուարճալի։ Նախասիրած ուսուցիչներէս օրիորդ Արաքսին ամէն առաւօտ մեզ կը դիմաւորէր դաշնամուրի ընկերակցութեամբ, իր պատրաստած գունաւոր դերձանէ գունդերով։
Նայիրի
լրագրական
Վերջին տասնամեակներուն կլկլակը լիբանանեան ընկերային կեանքի գրեթէ անբաժանելի մէկ մասը դարձած է։ Սրճարաններու մէջ, ճաշարաններու մէջ (նաեւ ակումբներու) եւ երբեմն նոյնիսկ ընտանեկան հաւաքներու ընթացքին անիկա կը ներկայանայ որպէս անմեղ ժամանց։
Ստորեւ կը ներկայացնենք ատրպէյճանցի հեղինակ Վասիֆ Հիւսէյնովի տեսակէտը, ինչպէս հրապարակուած է The Liberum առցանց վերլուծական հարթակին մէջ։ Յօդուածը կը ներկայացնէ զուտ հեղինակին գնահատականներն ու մեկնաբանութիւնները։
Ազդարար
հրապարակագրական
Հանրածանօթ երգիչ, դերասան Վիգէն Դարբինեան հետագայ հարցումը կ'ուղղէ հանրութեան. «Արուեստասէր մը, արուեստագէտ մը, արուեստով զբաղուող մը, մտաւորական մը, մշակոյթի գործիչ մը պէ՞տք է ունենայ ծառայասիրութիւն վասն ոչինչի ու դառնայ մուրացկա՞ն»։
Առաջին անգամ ըլլալով, անհատ մը կրնար գրել, հրապարակել, մեկնաբանել եւ ընթերցողներ գտնել՝ առանց խմբագրական մեծ կառոյցի, տպարանային ծախսերու կամ լրատուական հաստատութեան մը հովանաւորութեան։ Շատեր այս փոփոխութիւնը ընկալեցին որպէս տեղեկատուութեան ժողովրդավարացում։















