ԿԻԶԱԿԷՏԻՆ

Վաթսուն տարի ետք՝ նոյն հաւասարումը, նո՞յն անյայտները

Քիւրքճեանի գրութիւնը կոչ մըն էր Սփիւռքին՝ վերիմաստաւորելու իր ինքնութիւնը ոչ թէ նահանջելով դէպի մեկուսացում եւ անցելապաշտութիւն, այլ բացուելով «այլ»-ին, նոր պայմաններուն եւ համամարդկային արժէքներուն։

Աւելին

Բջիջայինը նոր ծխախոտն է․ ինչո՞ւ ճաշարաններ կը մերժեն եւ նոյնիսկ կ’արգիլեն զայն

Ճաշասեղանը ժամանակին այն քիչ վայրերէն մէկն էր, ուր մարդիկ իրարու կը նայէին, կը խօսէին, կը վիճէին, կը խնդային եւ երբեմն նոյնիսկ կը լռէին՝ առանց այդ լռութենէն փախչելու։ Այսօր գրեթէ միշտ ուրիշ «հիւր» մըն ալ կայ՝ բջիջային հեռաձայնը։

Աւելին

Մեհեան

գրական

ԼՈՅՍԻՑ՝ ԼՈՅՍ

Հայ լինել եւ մարդ լինել՝
Երբեք իրար հակառակ չեն,
Եթէ սեփական ցաւը
Վերածում ես համամարդկային երգի,
Լեռը կարող է հայկական լինել,
Բայց նրա ստուերում
Իւրաքանչիւր մարդ տեսնել կարող է
Իր կորուստն ու երկինքը։

Ահեկան

ընկերագիտական

Վաթսուն տարի ետք՝ նոյն հաւասարումը, նո՞յն անյայտները

Քիւրքճեանի գրութիւնը կոչ մըն էր Սփիւռքին՝ վերիմաստաւորելու իր ինքնութիւնը ոչ թէ նահանջելով դէպի մեկուսացում եւ անցելապաշտութիւն, այլ բացուելով «այլ»-ին, նոր պայմաններուն եւ համամարդկային արժէքներուն։

Մէկդի՛ ձգեցէք միւս բոլոր խնդիրները. կարդալ չգիտցող պատանիներ ունինք

Կարդալ չգիտցող պատանին փորձանք է այնքանով, որ ան տարրական առումով անգրագէտ է։ Եթէ այդպէս կարելի էր եոլա երթալ 100 տարի առաջ, ապա հիմա անկարելի է. այս արհեստագիտական դարուն, երբ ԱԻ-ն մարդէն կը խլէ անոր մարդկային դիմագծին վերջին մնացորդները:

Նայիրի

լրագրական

«Զարմանազան». երբ հայերէնը պարտադրանք չէ, այլ՝ վայելք

Աստիճանաբար սկսայ նկատել, որ այդ մշակոյթին հիմքը փոխադարձ յարգանքն է, ազնուութիւնը, զիրար հասկնալու ճիգը եւ, ամենէն կարեւորը, մարդը կանխակալ պատկերացումներու կամ նեղմիտ մեկնաբանութիւններու մէջ չսահմանափակելու մօտեցումը։

«Նոր Յառաջ»-ի հարցազրոյցը CivilNet-ի Տնօրէն Աբօ Պողիկեանի հետ

«ՆՅ» - «CivilNet»-ը իւրայատուկ տեղ ունի հայաստանեան լրատու դաշտին մէջ, այն իմաստով որ անոր հիմնադրութիւնը Սփիւռք-Հայաստան գործակցութեան արդիւնք է: Արդեօք տնօրէնին սփիւռքահայ ըլլալուն հանգամա՞նքը կը պահպանէ այդ հաւասարակշռութիւնը:

Ազդարար

հրապարակագրական

Մեծապետական մրցակցութեան նոր թատերաբեմը՝ ԱԻ-ն

ԱԻ-ին այլեւս պարզապէս արհեստագիտական  զարգացում մը չէ։ Ան աստիճանաբար կը դառնայ այն հիմնական թատերաբեմը, ուր պիտի որոշուին համաշխարհային ուժերու հաւասարակշռութիւնը, տնտեսական գերակայութիւնը, ռազմական ազդեցութիւնը եւ նոյնիսկ գաղափարական ուղղութիւնները։

Ինչո՞ւ կը մերժենք տեսնել, թէ աշխարհը գլխիվայր կը շրջի

Դանդաղ, կշռադատուած եւ անհրաժեշտաբար շրջահայեաց դիւանագիտութիւնը, որ վստահութիւն եւ փոխըմբռնում կը կերտէ, իր տեղը տուած է ցուցադրական եւ ամբարտաւան ոճի մը, որ աւելի յարմար է ԹիքԹոքի ազդեցութեան տակ կարճացած ուշադրութեան:

Տարբերակ21-ը կը հրատարակուի Գալուստ Կիւլպէնկեան Հիմնարկութեան
Հայկական Համայնքներու Բաժանմունքի նիւթական աջակցութեամբ:

Այս կայքէջին մէջ արտայայտուած տեսակէտները անպայման չեն
համապատասխաներ Գալուստ Կիւլպէնկեան Հիմնարկութեան տեսակէտներուն։
Հիմնարկութեան աջակցութիւնը որեւէ կարծիքի հաստատում չ՚ենթադրեր: