ԿԻԶԱԿԷՏԻՆ
Երբեմն անցեալի յաջողութիւնը կը դառնայ ներկայի մեծագոյն խոչընդոտը։ Որովհետեւ հաստատութիւն մը, որ տասնամեակներ շարունակ յաջողած է որոշ գործելակերպով, կրնայ դժուարութեամբ ընդունիլ, թէ նոյն գործելակերպը այսօր այլեւս բաւարար չէ։
ԱւելինԱԻ-ի գործակալները կապ հաստատած են յաճախորդներու սպասարկման կեդրոններուն հետ կամ փորձած են գործողութիւններ կատարել, որոնք կարծես դուրս կը գտնուէին օգտագործողին սկզբնական հրահանգներէն։
ԱւելինՆորագոյններ
«Խօսինք ու լսենք»
Podacst
Մեհեան
գրական
Անցեալ Մայիսին «Տարբերակ» յայտարարեց, որ այսուհետեւ պիտի գործածէ «արուեստական իմացականութիւն» եզրը, իսկ կրճատ ձեւով՝ «ԱԻ»։ Այս որոշումը պարզ բառափոխութիւն մը չէր։ Փորձեցինք հայերէնի մէջ ճշգրտօրէն արտայայտել անգլերէն Artificial Intelligence եզրին երկու բաղադրիչներուն իմաստները։
Օրէնքի առջեւ գողը մեղապարտ է։ Սակայն որքան պատմութիւնը կը զարգանայ, այնքան կը բացայայտուի, որ տան «պարկեշտ» բնակիչներն ու անոնց շրջապատը բարոյական առումով այնքան ալ տարբեր չեն իրմէ։ Ընդհակառակը՝ անոնք կը խաբեն իրենց ամուսիններն ու կիները, կը ստեն, կը դաւաճանեն...
Ահեկան
ընկերագիտական
Գիտութիւնն ու ճարտարագիտութիւնը ստեղծեցին այն տպաւորութիւնը, թէ մարդկութիւնը վերջապէս ձեռք բերած էր բնութեան ուժերը հասկնալու, զանոնք իր տիրապետութեան տակ առնելու եւ մասնագիտական գիտելիքներու միջոցով բացատրելու միջոցները։
Հայաստանի հասարակութեան մէջ պլոկըրներուն նկատմամբ դժգոհութիւնը օրէ օր կը խորանայ։ Մարդիկ մեծ վրդովմունքով կը նշեն անոնց անպատշաճ, անկիրթ եւ երբեմն նոյնիսկ կեղտոտ վարքագիծը։ Հասարակութեան մէջ լայնօրէն կը հնչէ այն մտահոգութիւնը, թէ այս պլոկըրները դարձած են նոր սերունդին գլխաւոր հերոսները:
Սիւնակներ
Նայիրի
լրագրական
Կորիզային պատերազմ մը եւ արուեստական իմացականութեան չարամիտ օգտագործումը մարդկութեան առջեւ կը դնեն գոյութենական վտանգներ։ Կորիզային պատերազմի պարագային սպառնալիքը չի սահմանափակուիր պայթումներու պատճառած անմիջական աւերով։
Նաւի Փիլլէյ ծնած է 23 սեպտեմբեր 1941-ին, Հարաւային Ափրիկէի Տըրպըն քաղաքին մէջ, հնդկական ծագումով ընտանիքի մը յարկին տակ։ Ան հասակ առած է ափարթհայտի՝ ցեղային խտրականութեան համակարգի պայմաններուն մէջ:
Ազդարար
հրապարակագրական
Երբեմն անցեալի յաջողութիւնը կը դառնայ ներկայի մեծագոյն խոչընդոտը։ Որովհետեւ հաստատութիւն մը, որ տասնամեակներ շարունակ յաջողած է որոշ գործելակերպով, կրնայ դժուարութեամբ ընդունիլ, թէ նոյն գործելակերպը այսօր այլեւս բաւարար չէ։
Մասնաւորաբար «Տարբերակ»-ի ընթերցողներուն համար այս միտքը կրնայ հակասական թուիլ։ Ինչպէ՞ս կարելի է ընթերցանութիւնը արժեւորել ու քաջալերել եւ միաժամանակ չկարդալու անհրաժեշտութիւնը շեշտել։ Սակայն Շոփենհաուըրի առաջարկածը ոչ թէ նուազ կարդալն է, այլ աւելի գիտակից ընտրութեամբ կարդալը։

















