Մեր նախահայրերը հազարաւոր տարիներ, Օգոստոս 11-ը նշած են որպէս նոր տարուան սկիզբը եւ զայն կոչած են ՆԱԻԱՍԱՐԴԵԱՆ ՏՕՆ։
Ըստ մեր ՀԱՅԿԵԱՆ ՏՈՄԱՐի, ՀԱՅԿԱԿԱՆ մեր տարին պիտի ըլլայ՝ 4518 թուական։
Մեր ԱՍՏՈՒԱԾՆԵՐՆ ԷԻՆ՝
Արամազդ — Գերագոյն Աստուած, երկնքի ու երկրի արարիչը, բոլոր աստուածներու հայրը: Կը կոչուէր «Մեծ եւ Արի Արամազդ», որու գլխաւոր սրբավայրը կը գտնուէր Հայաստանի պաշտամունքային կեդրոններէն Անի Կամախի մէջ։
Անահիտ — Մայր Աստուածուհի, պտղաբերութէան, մաքրութէան եւ ռազմի հովանաւորը, հայոց ամենասիրուած դիցուհին:
Վահագն — Ամպրոպի, կայծակի եւ քաջութեան Աստուած, «վիշապաքաղ» (Կը համեմատուուի Հերակլեսի հետ):
Միհր — Արեգակի, կրակի, լոյսի եւ արդարութեան Աստուած։
Տիր — Գիրի, դպրութեան, գիտութիւններու եւ մարգարէութիւնների Աստուած, կը հովանաւորէր արուեստները:
Աստղիկ — Սիրոյ, գեղեցկութեան եւ ջուրերու Աստուածուհի, Վահագնի զուգընկերն ու սիրելին։
Նանէ — Ընտանիքի պահապան, իմաստութէան, ռազմի եւ ողջախոհութեան Աստուածուհի (կը նոյնացուի Աթենասի հետ):
Վանատուր — Հիւրընկալութեան Աստուած, ճամբորդներու եւ պանդուխտներու հովանաւոր:
Սպանդարամէտ — Անդրաշխարհի եւ ստորգետնեայ թագաւորութեան Աստուած։
Անգեղ (Ներգալ) — Չար ուժերու եւ անդրաշխարհի հետ կապուած Աստուածութիւն։
