Արհեստական բանականութիւնը ի սպաս արեւմտահայերէնի վերակենդանացման

Լեզուները չեն կորսուիր մէկ օրուան մէջ։ Անոնք կը մարին դանդաղ՝ գործածութեան նուազումով, առօրեայ կեանքէն խզուելով, եւ վերջապէս՝ խորհրդանշական ներկայութեան վերածուելով։ Սփիւռքի պայմաններուն մէջ, այս ընթացքը սկսած է արագանալ։ Արեւմտահայերէնը այսօր կը գտնուի վտանգաւոր սահմանագիծի մը վրայ․ ան կը շարունակէ գոյութիւն ունենալ իբրեւ մշակութային արժէք, իբրեւ յիշողութիւն եւ պատկանելիութեան խորհրդանիշ, բայց շատ յաճախ՝ ոչ իբրեւ առօրեայ հաղորդակցութեան կենդանի լեզու։

Սակայն միաժամանակ, աշխարհը կը գտնուի այլ՝ խորքային փոխակերպման մը մէջ։ Արհեստական բանականութիւնը, որ երկար ժամանակ ընկալուած էր իբրեւ տարբերութիւնները ջնջող եւ միատարրութիւն ստեղծող ուժ մը, այսօր կրնայ դառնալ լեզուական բազմազանութեան պահպանման եւ նոյնիսկ վերակենդանացման անսպասելի գործիք մը։ Հարցը այլեւս այն չէ, թէ արդեօք արհեստական բանականութիւնը պիտի ազդէ լեզուներուն վրայ, այլ՝ թէ ի՛նչ ձեւով կարելի է զայն ծառայեցնել այն լեզուներուն, որոնք կորսուելու վտանգի ենթակայ են։

Նկարները ստեղծուած են ԱԲ գործիքներով: Դիւրաւ կարելի է նշմարել, որ կարգ մը գրութիւններ արեւելահայ ուղղագրութեամբ են, իսկ կարգ մը բառեր՝ սխալ գրուած են: Ինչպէս յօդուածը կը նշէ՝ ԱԲ-ին կրնայ սխալիլ:

Սփիւռքը եւ լեզուի գործնական օգտագործման նահանջը

Սփիւռքի մէջ լեզուն չի մրցիր միայն այլ լեզուներու հետ, այլ՝ անհրաժեշտութեան հետ։ Արաբերէնը, ֆրանսերէնը, անգլերէնը կամ այլ տեղական լեզուներ կը տիրապետեն կրթութեան, աշխատանքի եւ հասարակական կեանքին։ Արեւմտահայերէնը կը սահմանափակուի՝

  • դպրոցական սահմանափակ ժամերով,
  • ընտանեկան յարաբերութիւններով
  • կամ մշակութային ու ծիսական միջավայրերով։

Այսպէս կը ստեղծուի խոր հակասութիւն մը․ լեզուն կը պահէ իր խորհրդանշական արժէքը, բայց կը կորսնցնէ իր գործնականութիւնը։ Իսկ լեզու մը, որ չի գործածուիր, կամաց-կամաց կը վերածուի արարողակարգի, այլ ոչ՝ ապրուած իրականութեան։ Հետեւաբար, խնդիրը այլեւս պարզ «պահպանութիւն» չէ։ Խնդիրը վերաիմաստաւորուած գործածութիւն է՝ վերստին ապրող դարձնել լեզուն։

Արհեստական բանականութիւնը իբրեւ լեզուի հասանելիութեան միջոց

Արհեստական բանականութիւնը ոչ թէ կը փոխարինէ լեզուն, այլ կը դիւրացնէ անոր գործածութիւնը։ Անիկա կրնայ ստեղծել գործիքներ, աննախադէպ հնարաւորութիւններ՝ լեզուն վերակենդանացնելու եւ զայն յարմարցնելու թուային դարուն։

ԱԲ-ն քանի մը ձեւերով կրնայ նպաստել լեզուի ուսուցման եւ պահպանման․

  • Մատչելիութիւն․ ի տարբերութիւն դասարաններու, ԱԲ հարթակները հասանելի են ամէն ժամ, ամէն տեղ։
  • Ներգրաւում․ խաղային եւ զրուցային ձեւաչափերը ուսուցումը կը դարձնեն հաճելի։
  • Տարածում․ մէկ անգամ մշակուած գործիքը կրնայ հասնիլ հազարաւոր սփիւռքահայերու՝ առանց ֆիզիքական ենթակառոյցի։

Թուային զրուցակիցը. ChatGPT, Gemini, Copilot եւ այլն

Սփիւռքահայ երիտասարդին համար մեծագոյն խնդիրը լեզուական միջավայրի բացակայութիւնն է։ Այսօր ChatGPT-ն կամ Gemini-ն կրնան ծառայել որպէս համբերատար զրուցակիցներ։ Անոնք թոյլ կու տան օգտատիրոջ մարզելու իր գրաւոր հայերէնը, ստանալու սրբագրութիւններ եւ նոյնիսկ բացատրութիւններ խնդրելու քերականական կանոններու մասին։ Ասիկա կը նպաստէ «սխալելու վախի» վերացման, որ յաճախ արգելք կը հանդիսանայ լեզուի գործածութեան։

Սորվիլը դարձնել հաճոյք. Duolingo-ի օրինակը

Լեզուի վերակենդանացման գործին մէջ կայ մեծ դերակատարութիւն ունեցող գործիք մը՝ «խաղայնացումը» (gamification)։ Թէեւ արեւմտահայերէնը դեռ նոր իր տեղը կը գտնէ նման հարթակներու վրայ, Duolingo-ի նման ծրագրերու ալկորիթմները ցոյց կու տան, թէ ինչպէս կարելի է ԱԲ-ի միջոցով անհատականացնել ուսուցումը։ Մեքենան կը հասկնայ օգտատիրոջ թոյլ կողմերը եւ կը կրկնէ այն բառերը, որոնք դժուարութիւն կը պատճառեն՝ սորվելու ընթացքը դարձնելով  թեթեւ ու հետաքրքրական։

Լսել եւ խօսիլ. Խօսքի ԱԲ (Speech AI)

Արեւմտահայերէնի պարագային, ամենէն կարեւոր հարցերէն մէկը ձայնային ճանաչումն է (Speech-to-Text) եւ գրութեան վերածումը ձայնի (Text-to-Speech)։ Ձայնային նորագոյն ԱԲ համակարգերը կրնան օգնել սփիւռքահայերուն լսելու ճիշդ հնչողութիւնը։ Ասիկա կը նշանակէ, որ վաղը մեր երեխաները կրնան հայերէն հեքիաթներ լսել ԱԲ-ի կողմէ կարդացուած, կամ իրենց նամակները թելադրել հայերէնով՝ առանց ստեղնաշարի դժուարութեան։

Սփիւռքի մէջ, ուր խօսակցական արեւմտահայերէնը առաջինն է որ կը տկարանայ, այս զարգացումը կրնայ վճռորոշ նշանակութիւն ունենալ վերարտադրելով ճիշդ արտասանութիւն եւ ստեղծելով խօսակցական թուայնացած միջավայրեր։

Լեզուն թուայնացած միջավայրի մէջ

Լեզուն կը գոյատեւէ հոն, ուր մարդը կը բնակի։ Իսկ այսօր մարդը զգալիօրէն կը բնակի թուային միջավայրին մէջ։ Արհեստական բանականութիւնը կրնայ նպաստել՝

  • արեւմտահայերէն բովանդակութեան ստեղծման (յօդուածներ, ամփոփումներ, խորագիրներ),
  • podcast-ներու եւ ձայնային հաղորդումներու զարգացման,
  • ընկերային ցանցերու մէջ լեզուի ներկայութեան ընդլայնման։

Այս բոլորը ուղղակիօրէն կը յիշեցնեն այն պահանջները, որոնք արդէն բարձրացուած էին թուայնացման եւ արդի միջոցներու կարեւորութեան մասին։ Սակայն այժմ այդ պահանջները կը ստանան գործնական գործիքներ։

Սերունդներու կամրջում

Արհեստական բանականութեան ամենէն խոր ազդեցութիւններէն մէկը կրնայ սերունդներու միջեւ կապի վերաստեղծումը ըլլալ։

  • տարեցները կը տիրապետեն լեզուին, բայց հեռու են թուային աշխարհէն,
  • երիտասարդները կը տիրապետեն թուային գործիքներուն, բայց հեռացած են լեզուէն։

Արհեստական բանականութիւնը կրնայ դառնալ միջնորդ՝

  • ձեւաւորելով երկխօսութիւններ,
  • պահելով արտայայտութիւններ եւ խօսակցական ձեւեր,
  • թուայնացնելով բանաւոր ժառանգութիւնը։

Այս ձեւով, լեզուն չի փոխանցուիր միայն ուղղակի, այլ նաեւ՝ միջնորդուած, առանց կորսնցնելու իր կենդանութիւնը։

Վտանգներ եւ սահմանափակումներ

Արհեստական բանականութիւնը ինքնին օգտակար կամ վնասակար չէ․ ան կը գործէ այն պայմաններով եւ տուեալներով, որոնք իրեն կը տրամադրուին։ Առանց գիտակցուած եւ նպատակաուղղուած ջանքերու, գերիշխող լեզուները կը շարունակեն ստանալ անհամեմատ աւելի մեծ աջակցութիւն, մինչ արեւմտահայերէնը կրնայ թերի ներկայացուած մնալ տուեալներու շտեմարաններուն մէջ։ Այս պարագային, ինքնաշխատ համակարգերու արդիւնքները կրնան կա՛մ աղքատացնել լեզուական նրբութիւնները, կա՛մ նոյնիսկ սխալներ յառաջացնել։

Հետեւաբար, լեզուի վերակենդանացումը կը պահանջէ գործնական եւ համակարգուած մասնակցութիւն՝ որակաւոր տուեալներու հաւաքագրում, համայնքային մասնակցութեամբ ստեղծուած բովանդակութիւն եւ համագործակցութիւն լեզուաբաններու, արհեստագէտներու եւ կրթական գործիչներու միջեւ։

Վերջապէս, ԱԲ-ն կ՛արտացոլէ այն, ինչ որ կը ստանայ, ինչով որ կը սնանի․ եթէ ան չունենայ բաւարար եւ ճշգրիտ արեւմտահայերէնի տուեալներ, չի կրնար արդիւնաւէտօրէն ծառայել լեզուին։

Եզրակացութիւն

Արհեստական բանականութիւնը կը ներկայացնէ հազուագիւտ առիթ մը, սակայն ան ինքնին չի կրնար փրկել լեզուն։ Լեզուն կը պահպանուի եւ կը շարունակէ ապրիլ միայն այն ժամանակ, երբ համայնքը որոշէ զայն գործածել։ Սփիւռքի մէջ, ուր աշխարհագրական հայրենիքը հեռու է, լեզուն կը դառնայ անմիջական հայրենիք մը՝ պատկանելիութեան եւ ինքնութեան հիմնական յենարանը։

ԱԲ-ն չի փոխարիներ մարդկային շփումը կամ ուսուցիչները, բայց կրնայ դառնալ հզօր լրացում մը՝ այն լծակը, որ կը թոյլատրէ արեւմտահայերէնին դուրս գալ «թանգարանային» վիճակէն։ Թուային այս գործիքներուն միջոցով կարելի է ստեղծել կենդանի միջավայր մը, ուր լեզուն ոչ միայն կը պահպանուի, այլեւ կը զարգանայ՝ դառնալով ժամանակակից հաղորդակցութեան լիարժէք միջոց մը։

Եթէ արեւմտահայերէնը ներգրաւուի զրուցարաններու (chatbots), ծրագրերու (applications / software / programs) եւ ձայնային գործիքներու (voice tools / voice technologies) մէջ, սփիւռքեան համայնքները կրնան վերադարձնել զայն առօրեայ կեանքի։ Այսպէս, արհեստական բանականութիւնը կը դառնայ ոչ միայն թեքնաբանական գործիք, այլեւ մշակութային դաշնակից մը՝ նպաստելով լեզուի շարունակականութեան։

Ի վերջոյ, հարցը ԱԲ-ի ստեղծած կարելիութիւնները չէ, այլ մեր որոշումը՝ զայն գործածելու, որովհետեւ լեզուները չեն մեռնիր, երբ զանոնք կամ անոնց մասին կը խօսինք, այլ երբ կը դադրինք զանոնք գործածելէ։

Վարուժան Թէնպելեան աւարտած է Համազգայինի Հայագիտական Հիմնարկի քառամեայ դասընթացքը՝ միաժամանակ հետեւելով Հայկազեան Համալսարանի քաղաքական գիտութիւններու բաժանմունքին: 1982-1989 վարած է պատասխանատու խմբագրի պաշտօնը Ազդակ օրաթերթին մէջ, 1989-1999՝ Վանայ Ձայն ռատիոկայանի տնօրէնութիւնը։ Իբրեւ ուսումնասիրող եւ հրատարակչական գործերու պատասխանատու մաս կազմած է IFP Group շրջանային ընկերութեան անձնակազմին: 2017-ին, հիմնած է hayemnews.com լրատուական կայքէջը: Ստորագրած է բազմաթիւ քաղաքագիտական յօդուածներ, ինչպէս նաեւ գրախօսականներ եւ թատերական ու գեղարուեստական քննադատական ակնարկներ, տարբեր թերթերու մէջ:

Subscribe
Տեղեկացում
guest
5 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Viken L. Attarian
Viken L. Attarian
2 months ago

Յարգելի պարոն Թէնպէլեան,

Միշտ ուշադրութեամբ հետեւած եմ Տարբերակ 21ի խորաթափանց եւ հետաքրքրական յօդուածներուն որովհետեւ միշտ սորվելիք բաներ կան հոն: Ուրեմն նախ՝ շնորհակալութիւն ձեզի:

Կ’ուզեմ ձեր ուշադրութիւնը գրաւել այս նիւթին հետ առնչուող կարեւոր լեզուական հարցի մը վերաբերեալ որ հիմնական սխալ մըն է:

Artificial բառին ճիշդ հայերէն թարգմանութիւնը «արուեստական» է: Հարցը իմաստային եւ կրօնափիլիսոփայական ծագում ունի: Ինչ որ Աստուծոյ կողմէ ստեղծուած է կը սեպուէր «բնական» եւ ուրեմն կատարեալ: Արուեստը (եւ մանաւանդ կերպարուեստը) որ կը ձգտէր պատկերել բնութեան կատարելիութիւնը, մարդ արարածին կողմէ ստեղծուած ըլլալուն պատճառով «անկատար» կը սեպուի եւ ուրեմն մարդակերտը բնական չէ եւ արուեստ-ական է: Artificial բառին արմատը art-ն է (ars լատիներէնով) եւ ճիշդ հայերէնը ուրեմն «արուեստական»ն է: Միւս արմատն է լատիներէն facio բառը որ (ընել, կատարել, մէջտեղ բերել իմաստը ունի):

Հայաստանի մէջ (ուր արդէն դարէ մը աւելի է որ հայերէն լեզուն չի գործածուիր եւ պարսկահայերէ զատ արեւելահայերէն գործածողներ գոյութիւն չունին) տարածուած է «արհեստական» գործածութիւնը որ իմաստային սխալ մըն է որովհետեւ «արհեստ»ը (craft իմաստով) բուն լատիներէն արմատին բացատրածս իմաստային ճանապարհին հետ ո’չ մէկ կապ ունի:

«Արհեստական»ին գործածութիւնը Հայաստանի լեզուին մէջ մնացուկ մըն է ժամանակէ մը ժառանգուած, երբ լեզուն կը ստրկացուէր տառացիօրէն քաղաքական սկզբունքներ առաջ քշելու համար: Այդ ալ՝ որովհետեւ «արհեստ»աւոր դասակարգն էր որ պիտի սեպուէր մարդկութիւնը առաջ տանող միակ մղիչ ոյժը եւ ոչ արուեստագէտները եւ մշակոյթի մարդիկ որոնք երկորդական դիրքի վրայ պէտք է գտնուէին: «Մշակոյթ» բառը չենթարկուեցաւ յարձակումի որովհետեւ անոր արմատին մէջ «մշակ»ը գոյութիւն ունի, բայց «արուեստական»ը չէր կրնար առնչուիլ «արուեստ»ին հետ որովհետեւ բանուորը, որ «արհեստաւոր»ն է, ինք էր որ պիտի կերտէր շենշող ապագայ մը գործարաններու արտադրութեամբ եւ մեքենաներու օգնութեամբ: Այդ բոլորը, «բնական» չըլլալուն պատճառով ստիպուած էին «արուեստական» կոչուիլ ինչպէս ճիշդ հայերէնը պիտի պարտադրէր: Եւ ուրեմն՝ պէտք էր հայերէնը փոխել եւ այդ ածականը վերածել «բանուորակերտ» իմաստի եւ ուրեմն ծնաւ «արհեստական»ը:

Որպէս ԱԲ նիւթի հարցերու մասնագէտ եւ դասախօս, ամէն անգամ որ խօսքս կ’ուղղեմ հայ հանրութեան, միշտ այս ուղղումը կը կատարեմ եւ կը պնդեմ ճիշդ տարբերակը գործածել:

Կանխայայտ շորհակալութիւն ձեր հասկացողութեան համար եւ մնայուն պայծառութիւն ձեր միտքին եւ գրիչին (աւելի ճիշդ՝ գրաստեղնաշարին):

Բարեկամօրէն՝

Վիգէն Լ. Ադդարեան
Մոնթրէալ, Գանատա

Viken L. Attarian
Viken L. Attarian
2 months ago

Յարգելի Պրն. Թէնպէլեան,

Շնորհակալ եմ անկեղծ պատասխանին համար: Ըստ ինծի արեւելահայերէնի հարց չէ եւ Հայաստանի մէջ գործածուած լեզուական արտառոցութիւնը տառացիօրէն մեր ազգը երկփեղկող ոճիր մըն է որ մինչեւ հիմա կը շարունակուի, ամէն օր դասարաններու մէջ լեզուական թոյն ներարկելով Հայաստանի մանուկներուն:

Փաստը՝ Սովետական Միութեան մէջ լեզուական ոտնձգութիւններ եւ ոճիրներ գործուեցան տասնեակներով ժողովուրդներու լեզուամշակոյթներուն դէմ: Անոր փլուզումէն ետք սակայն՝ բոլորը անխտիր ետ կոչեցին այդ կատարուած «բարելաւում»ները նոյնիսկ վերադառնալով իրենց նախասովետական տարբեր գրատեսակներուն: Բոլոր ետ կոչեցին ԲԱՑԻ Հայաստանէն:

Ասիկա բան մը կ’ըսէ մեր ազգային ինքնագիտակցութեան եւ, նոյնիսկ պիտի ըսէի, հոգեկան ստրկամիտութեան հասնող իրավիճակին մասին: Մանաւանդ որ՝ մեր պարագային, այդ ոտնձգութիւնները չեզօքացնելը ամէնէն դիւրինը պիտի ըլլար:

Ազգ մը կրնայ տարբեր ճիւղաւորումներով լեզուական տարբերակներ ունենալ, սակայն եթէ մեզի նման վերապրելու խնդիր ունի, պարտի ունենալ միասնական եւ ճիշդ կերպով իր լեզուական զարգացումը պատկերող, նոյն կանոններու վրայ հիմնուած մէկ գրական լեզու, հոգ չէ թէ ատիկա ըլլայ երկու ճիւղերով: Արեւմտահայերէնը եւ արեւելահայերէնը (պարսկահայերունը) իրարու հետ կը գոյատեւեն եւ իրարու կը սատարեն: Հայաստանինը՝ պարզապէս հայերէն չէ եւ հոն կատարուածը Հայաստանի Հանրապետութեան սահմանադրութիւնն իսկ կը խախտէ: Հայաստանի գործածած լեզուն միմիայն կը ծառայէ մեր ազգը ջլատելու, մասնատելու եւ անգրագիտութեան ճանապարհով մեր ինքնութիւնն իսկ վերացնելու:

Նկատի ունենալով ասիկա, որ ազգային գոյութենական հարց մ’իսկ է, ես ոչ մէկ ձեւով պիտի տեղի տայի: Իմ մօտեցումս հետեւեալն է. «Ով որ չի գիտեր, պարտի ճիշդը սորվիլ»: Եթէ ճիշդը եւ ճշմարտութիւնը հասկնալէն յետոյ չ’ուզեր ինքզինք սրբագրել ուրեմն կամ դաւաճան է կամ ալ տգէտ կամ ալ երկուքը միասնաբար, եւ այդպէս ալ պէտք է ձաղկուի հանրօրէն, նոյնիսկ եթէ ունենայ ուսուցիչի մը կամ ալ նոյնիսկ վարչապետի մը տիտղոսը:

Խօսքս անշուշտ ձեր մասին չէ եւ դուք ունիք միտքի եւ կամքի ազատութիւն եւ խմբագիրի մը ծանր պարտակութիւնը: Ես սակայն, սոսկ ընթերցող մը ըլլալով կ’ապաւինիմ նաեւ ձեր լայնախոհութեան թէ այս նամակս պիտի հրատարակէք ամբողջութեաբ որպէսզի գոնէ ձեր միւս ընթերցողներն ալ զայն կարդալով մտածեն ազգային այս հիմնահարցին մասին: Ազգ մը կը փրկուի բոլորին փոքր ճիգերով որ ամէն օր եւ ամէն ժամ մեզ պէտք է իրարու զօդէ:

Ես ասոր կը հաւատամ:

Բարեկամօրէն՝

Վիգէն Լ. Ադդարեան

5
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x